طول می کشد یک دقیقه برای درک 100 سال سابقه ساعت ها و ساعت ها - چینی ساعت باستان ساعت - clepsydra، نه تنها در چین باستان استفاده می شود، بلکه در مصر باستان، بابل باستان و دیگر تمدن های باستانی استفاده می شود.
نمایشگاه تاریخ زمان به دوران باستان باز می گردد. بر این اساس، ما به جلو 13 میلیارد سال پیش، زمانی که کل جهان فقط تشکیل شد، و میلیاردها سال بعد سیستم خورشیدی ما، که ما نمی توانیم بدون آن زندگی می کنند، توسط گرد و غبار و گاز در فضا شکل گرفته است. ظهور انسانهای واقعی، بیشتر دانشمندان بر این باورند، 200،000 سال پیش بود. از آن به بعد، اجداد ما به دنبال برخی از بقا هستند.
در آن زمان، انسان ها فقط شکارچیان بودند. آنها هیچ وقت حسابی ندارند، حس گذشته و آینده ندارند. اما همانطور که انسانها از زندگی در گروهها به تنهایی زندگی می کردند، هویت آنها نیز از شکارچیان به تولیدکنندگان تغییر یافت. در عین حال، انسان ها مبادله کالاها یا دانش را آغاز کردند. به تدریج، آنها احساس زمان و به تدریج متوجه می شوند که مبادله کالاها و دانش از نظر زمان زمان جدایی ناپذیر است.
مهمترین رویداد در تاریخ بشر در مورد "زمان" در 2400 پیش از میلاد رخ داده است. Mesopotamians در آن زمان تصور واحد که می تواند اندازه گیری فاصله و زمان، همانطور که ما در حال حاضر اندازه زاویه و یا زمان در هگزادسیمال. در آن زمان، انسان با توجه به نور خورشید، آب و آتش، زمان روز و شب را قضاوت می کرد و فاصله ای بین رویدادهای مهم را با توجه به این تغییرات ثبت می کرد. پس از آن، یهودیان باستانی و یونانیان باستان نیز سیستم اندازه گیری خود را از لحاظ زمان تعیین کردند، و به سهم مشخصی در فرآیند فهمیدن زمان دست یافتند.
بسیاری از مطالعه زمان هنوز بر نجوم متمرکز بود، که راه خورشید را از طریق آسمان تصور می کرد. ارسطو در تئوری توسعه مکانیکی اشاره کرد که در قرن چهارم پیش از میلاد، مردم شروع به ساخت ابزار مکانیکی و استفاده از آنها برای به دست آوردن اطلاعات کردند. برای مثال، دستگاه antikythera حدود 140 سال قبل از میلاد ساخته شد و می توانست جنبش های خورشید و ماه را محاسبه و نشان دهد.
اما این تجمع دانش و تکنولوژی در نجوم است که مردم را از چرخه روز، ماه یا سه ماهه آگاه می کند. آنها شروع به ساخت ابزار اندازه گیری زمان - مانند ساعتهای تابستانه - بر اساس موقعیت خورشید در آسمان. ساندویچ اصلی تنها یک اشارهگر داشت که عمودی روی زمین افقی ثابت شده بود. بعدها، ساعت خورشیدی به تدریج به یک شکل با دست ثابت و سطح دیسک تبدیل شد، به مردم اجازه می داد تا زمان دقیق و دقیق تر اندازه گیری کنند.
علاوه بر این، رصدخانه آسمانی، اختراع یونانیان باستان، در آن زمان ابزار پیچیده ترین و دقیق محاسبه زمان بود. این شبیه به آستروبیا بود و در اسلام باستان رایج بود. این می تواند در یک زمان خاص یک الگوی برجسته آسمان را نمایش دهد و محاسبه کند که چه مدت طول می کشد تا سیاره بتواند از طریق یک عرض جغرافیایی خاص سفر کند.
2. اولین ظاهر ساعت و ساعت (قرن 14-16) اتاق نشیمن خلاق ساعت دیواری کوارتز فلزی [/ caption]
یک تولید کننده ساعت در اواسط قرن 18th
در قرن 14، زنگ ظاهر شد. در آن زمان در هر شهر، مردم برای پرداخت یک ساعت در کلیسا یا سایر ساختمان های مهم پرداخت می کردند. در آن زمان زنگ نماد قدرت، ثروت و حتی تمدن روستایی بود که نه تنها اجازه داد که صنعتگران انرژی و شور و شوق بیشتری برای ساخت و توسعه زنگ داشته باشند، بلکه مردم محلی ثروتمند را نیز متقاعد کرد که اینها امتیاز دادن به ابزار زمان. همانطور که قطعات مکانیکی کوچکتر شده بودند، ساعتهای زیادی روی بلورهای بزرگ گذاشتند، و ثروتمندان را قادر ساخت تا آنها را در خانه های خود نصب کنند، و این امتیازات بود که توسط تعداد زیادی از مردم لذت می برد. حدود 1410 معمار ایتالیایی Filippo Brunelleschi وزن یک ساعت دیواری کشور را کاهش داد و بهار در آن استفاده کرد.
"تماشا"، همانطور که در حال حاضر آن را می نامیم، در ابتدا از یک طناب یا زنجیری بود که در اطراف گردن مردم زخمی شده و یا در آغوش خود قرار داده شد. در حدود 1510، این جداول اولیه ظاهر بسیار تخیلی داشت و اکثر آنها بر روی پوسته بیرونی جدول با الگوهای حیوانی و گیاهی یا اشکال هندسی دیگر به عنوان عناصر اصلی نمایش داده شدند. علاوه بر این، برخی از "جداول پیشرفته" با اشاره گر برای نشان دادن ساعات نیز ظاهر می شوند، و این جداول از تعداد زیادی از جواهرات برای تزئین استفاده می کنند، بیشتر نقش تزئینی را بازی می کنند. و این تزئین بیش از حد، در واقع، این است که در آن زمان کمبود های مختلف در تکنولوژی جدول بندی را پوشش دهیم.
در سال 1657، توسعه ساعتها به نوبه خود تاریخی آغاز شد. کریستین هویگنس، یک هلندی، کارهای زودگذر گالیله را با اختراع آونگ در ساعت ادامه داد، که تا حد زیادی دقت آن را بهبود بخشید. در سال 1675 huygens سیکلوئید مارپیچی را اختراع کرد، که خطا را از 45 دقیقه در روز تا چند دقیقه کاهش داد. این نوع پیشرفت، عملکرد اساسی ساعت است؛ در واقع، این نیاز به تجمع دانش و برخی ابزارهای پیچیده دارد. با توسعه این جنبه ها، دقت ساعت ها به سرعت بهبود یافته است. از آن زمان دست و دست دوم نیز بر روی شماره گیری ظاهر شده است و سیستم کارت-درخواست شده توسط ساعت سازان در بریتانیا توسعه یافته است.
به این ترتیب، ساعت از اصلی فقط برای دکوراسیون، تا زمان نیز درجه خاصی از دقت وجود دارد. اما در عین حال توسعه دکوراسیون وحشی هرگز متوقف نشده است. در سال 1632، استفاده از مینا به ساعت سازان برای اولین بار در شهر ژنو ظاهر شد، اختراع توسط ژان Toutin فرانسوی. ژنو در آن زمان به بسیاری از هنرمندان مشهور بود که مهارتهای نقاشی و نقاشیشان را در بسیاری از ساعتهای جیبی نشان دادند. این سبک نه تنها اروپا را تحت تاثیر قرار داد، بلکه حتی زیبایی شناسی ساعتهای چینی به تدریج ساده ترین سبک را رها کرد و به تکنیک های مینای دنج تبدیل شد. فرآیند مینا با نوآوری فنی و پیشرفت فنی همراه است. در اواخر قرن هجدهم، مینای دندان به یک مورد آرزو تبدیل شد.
در اواسط و اواخر قرن هجدهم، انقلاب صنعتی صنعتی اروپا زمانی آغاز شد که صنعت ماشین سرمایه داری اروپا شروع به جایگزینی صنعت صنایع دستی براساس تکنولوژی دستی کرد. این به میزان قابل توجهی کارایی ساعت سازان را افزایش داد و بسیاری از تماشاگران در این دوره ظهور کردند، نه تنها تحرکات جنبشهای ساعت را به استانداردهای مدرن تر ارتقاء دادند، بلکه همچنین مکانیزاسیون و اصلاح استانداردهای تولید حالت حرکت را افزایش دادند.
در سال 1907، جیجی، باریک ترین جک ساعت جیبی در جهان را با ضخامت 1.38 میلی متر طراحی کرد
در بالا ذکر شده است که انقلاب صنعتی به طور قابل توجهی تولید تولیدات استاندارد ساعت و ساعت را ترویج کرد و همچنین توابع و طرح های مختلف جدید نیز در این دوره به شدت ظاهر و توسعه یافت.
تا قرن شانزدهم، ساعت سازان زیادی بودند که ساعتها با حلقه ها ترکیب می کردند. همانطور که در بالا ذکر شد، این طرح نیز به شدت تزئین شده بود، تا زمانیکه ناکافی بودن ساعتها مرتفع شود. در اواسط قرن نوزدهم، ساعتهای فوق العاده نازک و مینیاتوری بار دیگر در رؤیایشان بود، اما به لطف نوآوری های تکنولوژیکی، چنین ساعتهای بسیار نازک یا مینیاتوری دارای درجه دقت بودند. حرکات فوق نازک معمولا کمتر از 1.5 میلی متر ضخامت داشتند و می توانستند به راحتی در یک سکه قرار بگیرند.
ساعت مچی واقعی در تاریخ 1 سپتامبر 1821 هنگامی رخ داد که نیکولاس متیو ریوزک "دست دوم" را برای نخستین بار به یک مسابقه مسابقه ای آورد و اختراع نوآورانه پیش از سمپوزیوم علمی سلطنتی در پاریس در 15 اکتبر 1821 به نمایش در آمد. در سال بعد، نیکولا اختراع خود را اختراع کرد، که به گفته وی برای اندازه گیری "تایمر یا اندازه گیری از راه دور" استفاده شده است. بعدها، ساعت ساز به تدریج تابع زمان را بهبود بخشید. ابتدا، تعدادی از عناصر ساده طراحی مکانیکی اضافه شد و عملکردهای پرش و پرواز فوری نیز اضافه شد. اولا، 12 ساعت تابع زمانبندی اضافه شد و سپس 24 ساعت تابع زمان بندی به تدریج توسعه یافت. این ساعتها توسط ستاره شناسان، سربازان و پزشکان مورد استفاده قرار گرفتند. و ظهور عملکرد زمان، بدون شک، نتیجه انقلاب تکنولوژیک است.
علاوه بر این، تابع بیشتر و بیشتر شروع به استفاده از ساعت ها، مانند سر و صدا، تقویم ساده، فاز ماه، زمان جهانی و غیره این عملکردها در حالت نیمه صنعتی یا تولید صنعتی به صورت مورد نیاز اجرا می شود. این عملکردهای ساده نیز برای تقویم، تقویم، فلاش چرخ، اندازه از جدول برای پیش بینی پیش بینی شده است.
ساعتها در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم محبوبیت پیدا کردند. این تماشا در قرن شانزدهم شروع به کار کرد، زمانی که ملکه الیزابت من یک هدیه زمانی گرفتم که در اطراف بازوی او زخمی شده بود. تا قرن بیستم این نبود که یک ساعت واقعا بر روی مچ دست ظاهر شد. این ساعت اولین بار از پارچه های توری بود و سپس با دستبند تزئین شده بود. این ابزار زمانبندی بر روی دستبند همچنین می تواند برداشته شود و در اطراف گردن قرار می گیرد تا دکوراسیون کم رنگ شود. اما این روش جدید پوشیدن توسط بسیاری از ساعت سازان در آن زمان تصویب نشد. از آنجا که ساعت واقعا تزئینی است و فقط برای زنان هدف است.
با توجه به شیوه زندگی مردم، مردم بیشتر و بیشتر دوست دارند در ورزش شرکت کنند و خودرو را شروع کنند. ساعت ها نیز به طور فزاینده ای توسط مردان مورد پذیرش قرار می گیرند. به خصوص پس از وقوع جنگ جهانی اول، سربازان شروع به پوشیدن ساعت ها کردند، فکر می کردند که آنها لباس پوشیدن بیشتری نسبت به ساعت های جیب دارند، که منجر به توسعه بیشتر ساعت ها می شود.
پس از دو جنگ جهانی، بسیاری از ساعتهای سازگار با ساعتهای سازنده، از قبیل ضد آب، پیچ و تاب اتوماتیک و ساعتهای غواصی طراحی شده بودند. The oyster rolex اولین بار است که ضد آب با هر دو مورد و تاج و تخت است. این ساعت در سال 1927 توجه جهانیان را جلب کرد پس از آنکه مرسدس Gleitze شناگر زن انگلیسی در سراسر کانال انگلیسی شنا کرد، روزنامه ها در این حادثه گزارش دادند.
برای محافظت بیشتر از ساعت از شکستن آینه، انتگرال ها Reverso را در سال 1931 اختراع کردند و در اصل برای پولو استفاده می کردند. در همان سال، شیشه معدنی معدنی و شیشه ی مصنوعی یاقوت کبود نیز ایجاد شد و این نوع شیشه ها نه تنها نفوذ پذیری خوب دارند، بلکه شکسته نمی شوند. یکی دیگر از اختراع مربوط به جذب شوک در طول این دوره، جذب شوک تماشا در سال 1933 بود که اطمینان حاصل کرد که عملکرد مکانیکی حرکات تماسی در هنگام تماشای ساعت باقی می ماند.
در طول این دوره، طراحی ساعت ها تمایل نازک تر و رسمی تر بود. هر دو جدول گرد و مربع شروع به ادغام با گروه می شوند. بانوان تماشا همچنین به تدریج مفهوم ساعتهای زنانه و طلا و جواهر را در این دوره توسعه داد. همانطور که برای بهبود الزامات طراحی این ساعتهای کاربردی، مارک های مانند Abby، JGI، Earl و Vacheron Vacheon نمایندگان برجسته دیده بان رسمی فوق العاده نازک بودند.
در سال 1955، لوئیس اسن اولین بار یک ساعت اتمی را ساخت که با عناصر Cesium دستکاری می شد. فلز قلیایی نه تنها دقت بالا بلکه عملکرد پایدار را نیز تضمین می کند. ساعتهای اتمی مدرن می توانند هر سه میلیون سال یکبار یک ثانیه تمام شوند. پیشرفت هایی نیز برای توسعه عناصر قابل استفاده برای ساعت های اتمی مانند هیدروژن و روبین استفاده می شود. این نیز به دلیل دقت بالا ساعتهای اتمی، برای نجوم، ناوبری، ناوبری فضایی و سایر جنبه های تضمین قوی است.
ایوان چالش ساعت کوارتز و حمله معکوس ساعت مکانیکی (1920-2000)
Swatch اولین بار در سال 1982 در ایالات متحده منتشر شد و در تاریخ 1 مارس سال بعد به طور رسمی در زوریخ سوئیس راه اندازی شد.
1. ظاهر ساعت الکترونیکی الکترونیکی کوارتز
ساعت مچی کوارتز [/ caption]
اولین ساعت الکترونیکی جیبی الکترونیکی که در جهان ثبت شد در سال 1924 در فرانسه ظاهر شد، بر اساس تحقیقات Huguenard و Bonneuil. اما باتری جیبی ساعت بسیار بزرگ بود تا در داخل جعبه قرار بگیرد و تنها در دهه 1940 بود که باتری های کوچک ساعت الکترونیکی را به ارزش های مورد نظر تبدیل کردند. در سال 1953، حداکثر Hetzel، مهندس baoluhua، درخواست ثبت اختراع برای جایگزینی مکانیسم نوسان سنتی با چنگال تیغه تنظیم که به شدت دقت صحت ساعت را بهبود داد.
در حدود سال 1960 ساعت الکترونیکی تولید و به مقدار زیادی فروخته شد. در سال 1970، مرکز دیده بان الکترونیک سوئیس مجموعه ای از مدل های مربوط به ساعتهای کوارتز را تاسیس کرد و آنها را به بازار عرضه کرد. در آن زمان، ساعتهای الکترونیک سوئیس در مقایسه با ساعتهای الکترونیکی آسیا در معرض قابل توجهی قرار داشتند.
در اواخر دهه 1960، ساعتهای کوارتز بیش از ابزار زمانبندی ساده بودند. برای اطمینان از دقت، طراحان کارکردهای پیچیده ساعتهای مکانیکی مانند تقویم و زمان را به ساعتهای الکترونیکی به منظور کسب برنده شدن در بازار اضافه کردند. علاوه بر این، توابع دیگر که به تماشا به صورت غیرمستقیم به نظر می رسد اضافه شده اند، مانند ماشین حساب، ضبط، تماس تلفنی و عملیات از راه دور. در طول این دوره، افزایش سریع ساعتهای الکترونیکی کوارتز در بازار جهانی منجر به بحران کوارتز شد.
2. عقب ساعت مکانیکی
برای اکثر ساعتهای مکانیکی دقت واقعا محدود است. اما در حالی که ساعتهای کوارتز همیشه دقت تبلیغ می کنند، ساعتهای مکانی سنتی بر روی عملکرد های پیچیده تمرکز می کنند. با استفاده از طراحی ساعت جیبی قرن نوزدهم، تعداد روزافزون ساعتهای مکانیکی شروع به امید به اضافه کردن کارهای پیچیده تر مانند ساعتهای فوری، ساعتهای تقویم قمری و ساعتهای تورنیکت می کنند، در حالی که دقت اصلی را حفظ می کنند. در همین حال، طراح ساعت نیز عناصر شخصی را برای زندگی روزمره شخصیت فرد اضافه می کند تا شخصیت او را نشان دهد.